Weet je waar ik moe van word? Van mensen die vol blijven houden dat er niets aan de hand is. Dat er bijna geen extra doden vallen in ons land door COVID-19. Dat het allemaal maar een grote samenzwering is en dat de media ons alleen maar gek aan het maken is en ons bombarderen met cijfers. Ik ben zelf eens gaan kijken naar de cijfers die door het RIVM en het CBS zijn bijgehouden. En dan zie je de piek van de tijd waarin wij nu zitten! En ja, je mag COVID-19 dan wellicht zien als een vorm van griep. Prima dat je dat vindt. Maar je kunt niet voorbij gaan aan de gevolgen die het heeft voor de slachtoffers en voor nabestaanden.
 
Zijn alle maatregelen nodig? Ik heb oprecht geen idee, ik ben geen viroloog. Als theoloog heb ik wel een mening over de wijze waarop gereageerd wordt. Ik zie veel angst, veel van wat we doen is uit angst. We zijn in de mensheid aanbeland in een tijd waarin we de dood zolang mogelijk uitstellen, en het lukt ons door alle medische ontwikkelingen ook nog erg goed. De dood schuiven we zo lang mogelijk voor ons uit. We leven in een tijd waarin we geloofden in de maakbaarheid der dingen. En dat brokkelt ons nu bij de handen af. COVID-19 laat ons zien dat we niet overal grip op hebben. Het houdt ons een spiegel voor. En ik denk dat we dat voor het grootste deel aan onszelf als mensheid, collectief, te danken hebben. De wijze waarop wij omgaan met de aarde, met de natuur, met elkaar. We putten de aarde uit en krijgen de rekening gepresenteerd.
 
Ik stelde de vraag of alle maatregelen nodig zijn. Ik denk het niet. In ieder geval als ik kijk naar de geestelijke gezondheid van mensen. Mensen zijn geschapen als relationele wezens. Voor een deel van de mensen is de lockdown een uitkomst. Zij komen tot rust, zij ervaren herstel. Maar voor het grootste deel van de mensen is dit niet gezond voor langere tijd. Ook hiervan zullen we (denk ik) de rekening gepresenteerd krijgen.
 
Ik hoop dat deze tijd ons inzicht brengt, wijsheid, berouw, bekering. Inzicht in het feit dat we als mensheid niet op de oude voet verder kunnen, wijheid in hoe we om moeten gaan met de wereld die ons geschonken is, berouw voor onze fouten, bekering tot God.
 
Weetje? Als christenen mogen en moeten we waakzaam zijn. Er komt een tijd van verdrukking, dat satan om zich heen grijpt en zoekt wie hij kan verslinden, dat doet hij nu al. En tegelijkertijd roept de Bijbel ons op om geen slaven van angst te zijn maar kinderen van God! Een kind van God is vrij en met die vrijheid heb je ook een verantwoordelijkheid gekregen. Die vrijheid en verantwoordelijkheid mag je God zij dank doen in de kracht van Gods Geest.
 
Juist dat mag ons kracht geven en troosten. Juist dat mag ons activeren om Gods liefde te tonen aan de mensen om ons heen.
 
Dan kun je als een struisvogel je hoofd in het zand steken. Of lopen gooien met allerlei samenzweringstheorieën en modder. Of je kunt dagelijks je kruis op je nemen, leven in de tijd waarin God je geplaatst heeft, je verantwoordelijkheid nemen en getuigen van Gods grote liefde, genade, gerechtigheid en trouw!